زندگی نامه، نحوه شهادت و حدیث از امام محمد باقر

امام باقر

زندگی نامه، نحوه شهادت و حدیث از امام محمد باقر

زندگی نامه امام محمد باقر ع

ابوجعفر محمّد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب علیهم السّلام

امام محمد باقر امام پنجم از ائمّه اثناعشر و یکی از چهارده معصوم است

تولد امام محمد باقر علیه السّلام در سال ۵۷ و وفات آن حضرت در ۱۱۴ است و مدت امامت آن حضرت ۲۰ سال است.

شهرت امام محمد باقر به لقب باقر و باقر العلوم که برگرفته از روایت جابر بن عبدالله انصاری از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله است، نشان از درجه بالای علم ایشان دارد

ولادت امام محمد باقر

امام محمد باقر (ع) ،پنجمین امام معصوم در یکم رجب سال ۵۷ هجرى قمری در شهر مدینه چشم به جهان گشود

عصر امام محمد باقر علیه السلام

امام محمد باقر از سال ۹۴ تا ۱۱۴ امامت شیعه را بر عهده داشت.

چهار سال از حیات جدّ خود امام حسین علیه السّلام و ۳۷ سال از زندگی پدر خود حضرت علی بن حسین علیه السّلام را درک کرد

و دوران زندگی اش با حکومت ده تن از خلفای اموی (از معاویه بن ابی سفیان تا هشام بن عبدالملک)

و ایام امامتش با حکومت پنج تن از ایشان ـ ولید بن عبدالملک (متوفی ۹۶) و سلیمان بن عبدالملک (متوفی ۹۹) و عمر بن عبدالعزیز (متوفی ۱۰۱) و یزید بن عبدالملک (متوفی ۱۰۵) و هشام بن عبدالملک (متوفی ۱۲۵) مقارن بود.

دوران زندگی امام پنجم بیشتر در شهر مدینه به نشر معارف دینی و ارشاد شیعیان و تربیت شاگردان گذشت

امام محمد باقر
امام محمد باقر

زمانه امام محمد باقر علیه السّلام

یعنی دهه های آخر قرن اوّل و دهه های اوّل و دوم قرن دوم هجری

زمان ظهور فقهای بزرگ مخصوصاً در مدینه بود.

در این دوران، مسلمانان که از فتوحات خارجی و جنگ های داخلی تا حدودی فراغت یافته بودند، از اطراف و اکناف سرزمینهای اسلامی برای فراگرفتن احکام الهی و فقه اسلامی به مدینه ، که شهر حضرت رسول صلّی اللّه علیه و آله وسلّم و اصحاب و تابعان ایشان بود، روی می نهادند.

فقها و محدّثان بزرگی از جمله سعید بن مسیّب (متوفّی ۹۴)، عروه بن زبیر (متوفّی ۹۴)، خارجه بن زیدبن ثابت (متوفّی ۹۹)، ربیعه الرأی (متوفّی ۱۳۶)، سفیان بن عُیَیْنه و محمّد بن شهاب زُهْری (متوفّی ۱۲۴) در این شهر جمع بودند.

بخصوص که منع کتابت حدیث در زمان عمربن عبدالعزیز لغو شده بود

در این دورانِ شکوفایی فقه و حدیث بود

که دانش و معرفت امام محمد باقر علیه السّلام و نیز فرزند او امام صادق علیه السّلام ، بر همگان آشکار شد

و اصول و مبانی کلام و فقه و سایر معارف دینی شیعه، که این دو امام بیش از همه مبیّن آن بودند، تدوین و توسّط راویان و شاگردان ایشان به عالم پراکنده شد.

بسیاری از مجتهدان و مؤسّسان مذاهب فقهیِ دیگر از این دو امام فیض برده اند

و به همین جهت، رایج شدن لقب «باقر» برای امام پنجم، که لقبی کاملاً علمی است، بسیار پر معنی است.

مقابله امام محمد باقر علیه السلام با فرقه های انحرافی

در زمان امـام محمد بـاقر عـلیه‌ السلام‌ فرقه های انحرافی بسیاری پدیدار شده بود

که امام در‌ مـقام پاسـداری از در قالب مناظره با سران فرقه ها یا در بین اصحاب خود، پوچی عقاید منحرفان را آشکار می‌کرد و به این وسیله از پایگاه‌های فکری و عقیدتی شیعه دفاع می‌کرد

امام باقر (ع) در دربار هشام بن عبدالملک

هشام بن عبدالملک در موسم حجّ در مسجدالحرام امام محمد باقر علیه السّلام را دید که در حال طواف است

و مردم بر گردش حلقه زده از او سؤال می کنند.

این توجّه و علاقه مردم نظر او را جلب کرد، از اطرافیان نام وی را پرسید و چون گفتند که او محمّد بن علی است، شگفت زده، گفت :

«همان که مردم عراق فریفته اویند» یا «امام مردم عراق!»

گویا بعد از همین موسم حجّ بود که هشام امام محمد باقر علیه السّلام را همراه با فرزندش حضرت صادق علیه السّلام به شام فراخواند.

امام محمد باقر هنگام ورود به مجلس او بر همه اهل مجلس یکجا سلام کرد

زندگی نامه، نحوه شهادت و حدیث از امام محمد باقر

عکس شهادت امام محمد باقر
عکس شهادت امام محمد باقر

بر خلاف رسم متعارف ، خلیفه اموی را امیرالمؤمنین نخواند و بدون کسب اجازه نشست .

هشام خشمگینانه زبان به ملامت گشود که چرا شما مردم را به امامت خود فرا می‌خوانید.

حاضران در مجلس نیز بنا بر قرار قبلی همین شیوه را به کار گرفتند.

امام محمد باقر در پاسخ هشام بدون در نظر گرفتن موقعیت او، صریحاً از جایگاه اهل بیت پیامبر در دین و اینکه آنان عهده دار هدایت مردم اند، سخن گفت،

همچنین به گذرا بودن حکومت امویان اشاره کرد.

هشام ابتدا امام محمد باقر را به زندان افکند، ولی بعد، ناگزیر به آزاد کردن و برگرداندن امام محمد باقر به مدینه شد

شهادت امام محمد باقر

امام محمد باقر العلوم (ع)، هفتم ذیحجه ى سال ۱۱۴ هجرى قمری در پنجاه و هفت سالگى در زمان ستمگر اموى «هشام بن عبد الملک» مسموم و شهید شد.

برخی از سخنان و حدیث های امام محمد باقر

دروغ خرابى ایمان است.

مؤمن،ترسو و حریص و بخیل نمى شود.

همانا خداوند با حیا و بردبار را دوست مى دارد.

آنکه خشمش را از مردم باز دارد خداوند عذاب قیامت را از او باز دارد.

آنانکه امر به معروف و نهى از منکر را عیب مى دانند بد مردمانى هستند.

عالمى که از علم او استفاده شود بهتر از هفتاد هزار پرستش کننده خداست.

زندگی نامه، نحوه شهادت و حدیث از امام محمد باقر

منبع : دانشنامه اسلامی

0
0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.