کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی

کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی

دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی – نتیجه عملکرد دانشگاه آزاد و پیام نور در ایران بعد از چند دهه

کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی

در زیر ابتدا قدری به تاریخچه تاسیس و فلسفه تشکیل دانشگاه آزاد و پیام نور می پردازیم و پس از آن به تحلیل عملکرد این دو دانشگاه پس از انقلاب ۵۷ ایران :

دانشگاه آزاد اسلامی

دو سال پس از انقلاب فرهنگی ایران در اردیبهشت ۱۳۶۱ به پیشنهاد هاشمی رفسنجانی و با حمایت روح‌ الله خمینی دانشگاه آزاد اسلامی تأسیس شد.

برخی از رجال سیاسی ارشد جمهوری اسلامی از جمله احمد خمینی و هاشمی رفسنجانی عضو هیئت امنای آن بوده‌اند.

ابتدا عبدالله جاسبی پیشنهاد خود را با هاشمی رفسنجانی در میان گذاشته و هاشمی در خطبه‌ های نماز جمعه دربارهٔ دانشگاه در شرف تأسیس چنین گفت:

یکی از طرق این است که از همین امسال در هر جا که دستمان رسید و شاید کم‌ کم به روستا هم بکشد – البته به شهرهای کوچک به آسانی می‌رسد – مراکزی درست کنیم به نام دانشگاه آزاد.

چهار ماه بعد هاشمی رفسنجانی به‌ عنوان رئیس شورای موقت دانشگاه و طی حکمی با سربرگ مجلس، عبدالله جاسبی را به ریاست موقت دانشگاه منصوب نمود.

هیئت مؤسس دانشگاه شامل علی خامنه‌ ای (رئیس جمهور وقت)، اکبر هاشمی رفسنجانی (رئیس مجلس وقت)، میرحسین موسوی (نخست وزیر وقت)، احمد خمینی (فرزند و رئیس دفتر خمینی) و عبدالله جاسبی تشکیل جلسه داده و جاسبی را به ریاست دانشگاه منصوب کرد.

دانشگاه پیام نور

دانشگاه پیام نور براساس تصمیمات جلسات ۹۴ مورخ ۲۷ آبان ۱۳۶۵ و ۹۷ مورخ ۲۵ آذر ۱۳۶۵ شورای عالی انقلاب فرهنگی عملاً با پذیرش اولین گروه دانشجو در مهر ماه ۱۳۶۷ تأسیس شد.

این دانشگاه پس از تأسیس، با پذیرش اولین گروه دانشجویی خود در ۵ رشتهٔ تحصیلی و در ۲۸ مرکز باقی‌ مانده از دانشگاه ابوریحان بیرونی و دانشگاه آزاد ایران از مهرماه سال تحصیلی ۶۸-۱۳۶۷ فعالیت آموزشی خود را آغاز کرد.

در این دوره اکثر دانشجوهای جذب شده کارمندان دولت و افراد شاغل بودند.

کلاس‌ های دانشگاه فقط روزهای پنج‌ شنبه و جمعه تشکیل می‌ شد.

اما پایه های دانشگاه آزاد و پیام نور ، دانشگاه های آزاد و غیر دولتی دوره قبل از انقلاب بودند که در زیر به آنها می پردازیم :

دانشگاه آزاد ایران

دانشگاه آزاد ایران فعالیت خود را در دههٔ ۱۳۵۰ با مدیریت عبدالرحیم احمدی و معاونت شاهرخ مسکوب آغاز کرده بود

و در سال ۱۳۵۵ تعدادی از فارغ التحصیلان ممتاز کشور را با بورس تحصیلی به دانشگاه های ممتاز جهان اعزام کرد تا فعالیت خود را با کادری نخبه آغاز کند.

پذیرش دانشجو در این دانشگاه در ۱۳۵۷ به طور محدود آغاز شد و فعالیت آن با درگرفتن انقلاب اسلامی و رویدادهای پس از آن و نهایتاً انقلاب فرهنگی به‌کلی متوقف شد.

برنامهٔ درسی این دانشگاه متفاوت از دانشگاه‌های دیگر بود.

برنامه‌ های این دانشگاه بر پایهٔ آموزش از راه دور قرار داشت.

بر این اساس دانشگاه آزاد ایران اقدام به تهیهٔ کتاب‌ های بسیار با طرح و اندازه واحد و نیز فیلم‌ های آموزشی و نوارهای صوتی نمود

دانشگاه ابوریحان بیرونی

پردیس ابوریحان در مهر ماه سال ۱۳۳۱ با نام “دانشسرای کشاورزی” فعالیت خود را شروع و سپس سیر تاریخی زیر را طی نموده است:

تغییر نام به “دانشسرای عالی سپاه دانش”: از مهرماه ۱۳۴۵ فعالیت های آموزشی در مقطع کاردانی و کارشناسی آغاز شد.

تغییر نام به “دانشگاه سپاهیان انقلاب”: در سال ۱۳۵۳ صورت گرفت.

تغییر نام به “دانشگاه ابوریحان بیرونی”: در سال ۱۳۵۷ که شامل دانشکده های علوم تربیتی، عمران روستایی، علوم بهسازی، ادبیات و علوم انسانی بود.

تغییر نام به “پردیس ابوریحان”: این مرکز از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ تحت عنوان “پردیس ابوریحان” در مقاطع تحصیلی کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا در زمینه علوم کشاورزی با دو دانشکده ذیل فعالیت داشته است.

بررسی تحلیلی عملکرد و کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور در بعد از انقلاب تا کنون

بعد از انقلاب ۵۷ و به قدرت رسیدن نظام جمهوری اسلامی در ایران سیستم و نظام به گونه ای نشان داد که میخواهد تمام آثار نظام سلطنتی قبلی را از بین ببرد

اما این گونه نشد

و نظام جمهوی اسلامی تنها در ظاهر توانست نظام سلطنتی را کنار بزند اما بسیاری از راه های نظام قبلی خود را طی کرد و حتی به شکل نازیبایی به اجرا گذاشت.

یکی از مواردی که نظام جمهوری اسلامی وارد شد و راه نظام قبلی را خواست طی کند از سر گیری دانشگاه های غیر دولتی بود مانند دانشگاه آزاد ایران و دانشگاه ابوریحان بیرونی که در بالا ذکرشان آمد

به هر صورت مسئله این نیست که نظام جدید در پی نظام قبلی می رود یا نه

مسئله این است که نظام جدید چگونه در پی نظام قبلی یا در راه خود حرکت می کند

دو دانشگاه آزاد و پیام نور بعد از انقلاب هیچ گونه شباهتی به کارکرد و عملکرد دانشگاه های غیر دولتی قبل انقلاب نداشته اند

دلیل این موضوع هم هدف و روش دانشگاه های غیر دولتی قبل و بعد از انقلاب هست

در سطور بالا توضیح کوتاهی درباره دانشگاه آزاد ایران آمده است که توسط شاهرخ مسکوب نویسنده معروف ایران پایه گذاری شد

کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی

کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی
کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی

همانطور که میبینیم در قبل از انقلاب به طور مثال دانشگاه آزاد ایران هدف مشخص و متعالی و با کیفیتی داشته است و کمتر به فکر کمیت بوده است

همانطور که در همین چند سطر میبینیم دانشگاه آزاد ایران در قبل انقلاب پایه گذاری قوی داشته و استادان خارج رفته و با سواد استخدام نموده و خود به تولید کتب تخصصی و مورد نیاز همت گماشته است

اما برویم سراغ دانشگاه آزاد اسلامی

همانطور که در سطور بالا توضیح کوتاهی درباره دانشگاه آزاد آمده است خود هاشمی رفسنجانی در همان روز های اول تاسیس در سال ۶۱ میگوید که ما در هم جا میخواهیم دانشگاه آزاد داشته باشیم حتی در روستا ها

و اتفاقا این خواسته آقای هاشمی رفسنجانی جامعه عمل پوشید و دانشگاه آزاد در هر ده کوره ای تاسیس شد

و هر سال یک شهرستان بی نام نشان برای خود یک دانشگاه آزاد تاسیس می کرد و مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد بیرون می داد.

اما نکته ای که در دو دانشگاه آزاد قبل و بعد انقلاب تفاوت ایجاد کرد بحث کیفیت دو دانشگاه و هدف آنها بود

هدف دانشگاه آزاد بعد از انقلاب بر عکس دانشگاه آزاد قبل انقلاب بیشتر گسترش کمیت دانشگاه بوده است

این موضوع پرداختن به کمیت در دانشگاه آزاد باعث گردید که موج مدرک گرایی و مدرک سازی در جامعه ایران شکل بگیرد

کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی

کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی
کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی

مدرک گرایی و مدرک سازی زمانی شکل می گیرد که مدرک دانشگاهی بی اهمیت بوده و تعداد افراد زیادی بتوانند به آن به راحتی دست یابند

دانشگاه آزاد اسلامی بعد از انقلاب و بعد از حدود ۳۸ سال تا سال ۱۳۹۶ انقدر مدرک گرفتن دانشگاهی را راحت کرد که هر فردی می توانست با هزینه ای کم و حتی بدون هزینه ( مانند جانبازان و فرزندان شهدا و .. ) مدرکی را به دست آورد

این موضوع یعنی وفور مدرک باعث گردید که حتی در زمانه کنونی مدرک دکتری اکثر رشته ها بی اعتبار گردد

و حتی بد تر از این موضوع بی اعتماد و تمسخر مردم نسبت به دانشگاه و علم و مدارک دانشگاهی ایجاد شد

و پیام نور نیز که در ابتدا تنها و تنها برای کارمندان شکل گرفته بود تبدیل به رغیبی برای دانشگاه آزاد شد و حتی بدتر از دانشگاه آزاد هر جا که می توانست شعبه ای تاسیس می کرد

کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی

کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی
کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی

می توان به قطع یقین گفت این دو دانشگاه در جهت منافع عده ای محدود در راس آن و یا منافع سیاسی نظام جمهوری اسلامی تیشه بر ریشه اعتبار مدارک دانشگاهی زده و باعث ایجاد یک خیل عظیمی از تحصیل کردگان بی سواد و مدرکی شده است

علاوه بر این موضوع بی اعتباری مدارک دانشگاه و همچنین پایین آمدن سطح سواد علمی مشکل بزرگتر دیگری در ایران شکل گرفت

مشکلی که تا چند سال اول فعالیت این دانشگاه ها مشهود نبود

اما بعد از کمتر از دو دهه خیل عظیم مدرک گرفته های این دو دانشگاه تبدیل به تحصیل کردگان پرتوقع بیکار گردید

به عبارتی اگر این دو دانشگاه همان شیوه و هدف دانشگاه های غیر دولتی قبل انقلاب را طی کرده بودند هیچگاه مشکل های پیش امده پیش نمی آمد

کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی

کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی
کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی

و ضربه سنگینی بر ساختار علمی کشور و دانشگاه ها وارد نمی امد

اما از نوع دیگری نیز می توان به این موضوع نگریست

می توان فرض کرد این دو دانشگاه د ایران بعد از انقلاب به شکل کنونی شکل نگرفته بودند و یا اصلا به وجود نمی امدند

چه اتفاقی می افتاد؟

مطمئنا تمام مشکلاتی که این دو دانشگاه به وجود اوردند به وجود نیامده بود مانند بیکاری فزاینده تحصیل کرده ها و بی سواد مدرک گرفته ها و بی اعتباری مدارک دانشگاهی در نزد جامعه

اگر این دانشگاه گاه شکل نگرفته بودند شاید به این تعداد مدرک گرفته در جامعه ایران نبود اما اگر مدرک دانشگاهی کسی داشت می شد به آن فرد اعتماد داشت که واقعا متخصص آن رشته است و می توانست آن فرد مطئن باشد که به احتمال زیاد بعد از پایان تحصیلات سر کار می باشد

کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی

کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی
کارآیی دانشگاه آزاد و پیام نور کارخانه مدرک سازی و علم زدایی

شاید این موضوع مطرح شود که پس بقیه مردم و یا جوانان که علاقه به تحصیلات دانشگاهی داشته اند ولی توان رفتن به دانشگاه های دولتی را نداشتند چه می شد

باید گفت بله بسیاری ممکن بود از همان ابتدا مجبور به قطع امید از تحصیلات به اصطلاح دانشگاهی و اکادمیک محروم می شدند اما از زندگی خوب محروم نمی شدند چون ان فرد می توانست تصمیم و انتخاب های درست تری برای زندگی اش بگیرد

می توانست راه های دیگری غیر از دانشگاه را برای اشتغال و .. انتخاب کند نه اینکه به راحتی مدرک بگیرد و بدون سواد آکادمیک وارد جامعه شود و عمرش را چندین سال به باد دهد و سرانجام کاری هم به دست نیاورد

بله دانشگاه آزاد و پیام نور ظلمی در حق ملت ایران و جوانان آن انجام دادند که در تاریخ ثبت خواهد شد

ظلمی که باعث شد عمرهای بسیاری به هدر برود ( که البته این گرفتن عمر می توانست از سیاست های جمهوری اسلامی بوده باشد) و علم و ارزش علم در ایران به نابودی کشانده شود

و اینچنین شد که علم هم مانند دین در جمهوری اسلامی تبدیل به یک کالای ظاهری گردد نه ارزشی و والا

نویسنده – ر-ه-ب

ک نی نای

 

0
0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.