زندگی و خردمندی ایرانی در فرهنگ شادی جمعی

«زندگی و خردمندی ایرانی، در فرهنگ شادی جمعی؛ چرا شهر ما آن را نداشته باشد »

جشن های ساده در شهر ها نشان می دهد که مردم چقدر به چنین جمع هایی حریص اند و خواستار آن هستند.

اگر بخواهیم برای چنین گردهمایی هایی، فواید آن را ذکر کنیم صفحات بسیاری نیاز است. اما می توان گفت فواید آن از فرهنگی و اجتماعی گرفته تا روانی، اقتصادی و جسمی بسیار است.

این گردهمایی ها بسیاری از مشکلات اجتماعی مانند فقر، اعتیاد و .. را حل می کند و ازدواج، دوستی، همیاری و رشد اقتصادی و فرهنگی را افزایش خواهد داد.

دلیل کم بودن فرهنگ شادی

سوالی که در اینجا مطرح هست این است که چرا چنین گردهمایی هایی در ایران و همینطور شهر ما اینقدر کم هست؟

در رابطه با چنین سوالی دلایل مختلفی وجود دارد اما دلیل اصلی آن به نظر نگارنده، نبود فرهنگ شادی است.

فرهنگ کنونی ایرانیان بیشتر فرهنگ ماتم و عزاداری است تا شادی. و به تبع در پی این نبود فرهنگ دلایل دیگری نهفته است مانند عدم توجه مردم، شورای شهر، حکومت، صدا و سیما، تقویم نگاری و … به این موضوع خواهد بود .

زندگی و خردمندی ایرانی در فرهنگ شادی جمعی

زندگی و خردمندی ایرانی در فرهنگ شادی جمعی
زندگی و خردمندی ایرانی در فرهنگ شادی جمعی

تاریخ فرهنگ شادی ایرانیان فرود و فرازهایی داشته است که می توان گفت قبل از اسلام این فرهنگ در اوج بوده است (به گونه ای که نخستین معجزه زرتشت خندیدن وی در بدو تولد بوده است. پارسیان شادی را آفریده خداوند و اندوه و غم را آفریده اهریمن می دانستند)،

و این فرهنگ بعد از اسلام تا قرن هفتم و هجوم مغول تا حدودی رواج داشته و بعد از آن کاهش می یابد

و سپس از دوره صفویه و با رسمیت یافتن شیعه در ایران کاهش شادی در فرهنگ ایرانی ببسیار زیاد می شود تا به زمانه کنونی که به کمترین میزان رسیده است. چرا که فرهنگ شیعه بیشتر با توجه به عزاداری های طولانی برای بزرگداشت مقدسات خود دارای فرهنگ اندوه بزرگ است.

زندگی و خردمندی ایرانی چیست ؟

خرد ایرانی که یک خرد باستانی بوده و زندگی شاد در مرکز آن قرار داشته است

و به عبارتی خرد و به کارگیری آن برای بهبود زندگی بوده است به همین دلیل اجداد هزاران سال قبل ما در ایران برای داشتن زندگی خوب، شادی را به هر بهانه ای در زندگی ایرانی ها گنجانده بوده اند به شکلی که تقریبا هر روز یک نام و جشن برای خود داشته است و هر ماه و سال یک روز بزرگ و مخصوص به خود.

فرهنگ شادی در شهر ما

تا اینجا متوجه شدیم که چقدر فرهنگ شادی برای یک جامعه مهم هست اما در شهر ما چگونه این فرهنگ را ایجاد کنیم؟

با توجه به مطالب بالا، شاید ما نتوانیم هر روز جشن شادی داشته باشیم اما حداقل هفته ای یک بار یا نه ماهی یک بار می توانیم چنین جشنی داشته باشیم.

اگر مشکل بهانه هست که کافی است کمی فکر کنیم برای هر روز یک جشن خواهیم یافت از جشن چله ها گرفته تا برداشت گندم و انگور و .. تا جشن تولد میرزا حبیب و ..

ما نیاز به یک مکان داریم در تابستان در فضای باز و در فصل سرما در فضای بسته

اصلا چرا نباید یک ستاد برگزاری گردهمایی شهری در بن تاسیس شود متشکل از یک گروه موسیقی، نمایشی، طنز و ..

جامعه توسعه یافته نیاز به یک زندگی شاد دارد تا انرژی مثبت و نوع دوستی شیوع پیدا کند.

ما کار نداریم دیگر شهرها چه می کنند بگذارید ما اولین شهری باشیم که جشن و شادی را فرهنگ غالب خود می کنیم.

زندگی نیاز به شادی دارد.

اختصاصی نی نای

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *