سهم ایران از دریای خزر چقدر است؟ ۲۱ مرداد ۹۷

جریان پیمان ننگین تحدید دریای خزر و سهم 11 درصدی ایران

در یکشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۷ – ۱۲ آگوست ۲۰۱۸ توافقنامه ای در قزاقستان بر سر حدود مرز آبی دریای خزر کشورهای حوزه این دریا بسته خواهد شد

تا کنون سهم ایران از دریای خزر ۵۰ درصد بوده است

اما از این تاریخ به بعد در صورتی که روحانی رئیس جمهور وقت این توافقنامه را امضا کند سهم ایران به ۱۱ درصد کاهش خواهد یافت

سهم ۵۰ درصدی دریای خزر برای ایران از زمان شوروی می باشد

به عبارتی دریای خزر از زمان شوروی دو قسمت شده بود که ۵۰ درصد آن سهم ایران بود

اما در زمانه کنونی بعد تقسیم شوروی کشورهای کوچک جدا شده از روسیه خواستار سهم بیشتری بوده اند و این شامل خود روسیه نیز می شود

به عبارتی در این بین و بعد از فروپاشی شوروی ، روسیه مجبور بود سهم ۵۰ درصدی خود را با ۳ کشور دیگر تقسیم کند که این موضوع به ضرر روسیه و سخت تمام شده است

و از همان روز های فروپاشی شوروی، روسیه و دیگر کشورهای جدا شده در پی گرفتن سهم تاریخی ایران که از ۸۰ سال قبل چنین بوده بوده اند و میخواسته اند آن را از ایران بگیرند

به نظر می آید روحانی و جمهوری اسلامی به دلایل سیاسی ممکن است این توفقنامه جدید و ننگین را بپذیرند

سهم ایران از دریای خزر چقدر است؟ ۲۱ مرداد ۹۷

جریان پیمان ننگین تحدید دریای خزر و سهم 11 درصدی ایران
جریان پیمان ننگین تحدید دریای خزر و سهم ۱۱ درصدی ایران

در توافقنامه جدید که بیشترین امتیاز ها به روسیه داده شده است و همچنین سهم ایران به ۱۱ درصد کاهش می یابد

دلیل کاهش سهم ایران از دریای خزر این است که ملاک تعیین سهم در دریای خزر را کلمه دریا قرار داده اند به این اعتبار هر کشور تنها به اندازه مرز خود سهم خواهد برد

اگر دریای خزر به عنوان دریاچه حساب شود باز هم سهم ایران ۲۰ درصد می شود یعنی تقسیم به اندازه مساوی برای همه کشورهای دریای خزر خواهد بود

اما در هر دو صورت ایران ضرر خواهد کرد و تنها ایران باید بر توافقنامه خود با شوروی تاکید کند تا سهم تاریخی خود را داشته باشد یعنی ۵۰ درصد دریای خزر وگرنه یک ضرر تاریخی و ننگین خواهد کرد و کسی که این توافقنامه کنونی را امضا کند می تواند خیانت کار به ملت ایران محسوب گردد

تهیه : نی نای

افشاگری تتلو از رئیسی و دیگران بعد از خروج از ایران

امیر تتلو خواننده زیرزمینی در کنار رئیسی در انتخابات 96

افشاگری تتلو از رئیسی و دیگران بعد از خروج از ایران

تتلو چند ماهی است که در خارج از ایران و ترکیه به سر می برد

تتلو در ۱۹ مرداد ماه ۹۷ در قالب یک کلیپ و انتشار آن در اینستاگرام خود اعلام نموده است که نسبت به جمهوری اسلامی و به خصوص رئیسی افشاگری هایی خواهد کرد

او در این کلیپ اعلام می کند با یک از رسانه های خارج از ایران مصاحبه خواهد داشت که در آن حرف هایی خواهم زد

او گفته است که از ایران خارج شده و دیگر ترسی از حرف زدن ندارد و حرف های جالبی درباره رئیسی و جمهوری اسلامی خواهد زد

امیر تتلو یکی از خواننده های زیرزمینی بود که با ارتباطش با رئیسی یکی از نامزد های ریاست جمهوری توانست به یک سوژه مهم رسانه ای تبدیل شود و تعجب همگان را برانگیزد

افشاگری تتلو از رئیسی و دیگران بعد از خروج از ایران

امیر تتلو خواننده زیرزمینی در کنار رئیسی در انتخابات 96
امیر تتلو خواننده زیرزمینی در کنار رئیسی در انتخابات ۹۶

به هر صورت تتلو مثل این است که نمیخواهد از اوج در دید بودن بیرون بیاید و حتی اگر سوژه ای نداشته باشد به شکلی خودش آن را می سازد

این که حرف های او چقدر می توان صحت داشته باشد و با چه هدفی خواهد بود خود مسئله ای است

جزئیات بیشتری در خصوص افشاگری تتلو از رئیسی و دیگران بعد از خروج از ایران وجود ندارد اما اگر اطلاعات جدیدی به دست آمد د راین صفحه اطلاع خواهیم داد

: نی نای

جزئیات درگیری در ورزشگاه آزادی و بازی استقلال و تراکتور + عکس

جزئیات درگیری در ورزشگاه آزادی و بازی استقلال و تراکتور

جزئیات درگیری در ورزشگاه آزادی و بازی استقلال و تراکتور در ۱۹ مرداد ۹۷

دیدار تیم‌ های فوتبال استقلال تهران و تراکتور سازی تبریز از ساعت ۲۰:۳۰ امشب در ورزشگاه آزادی و در چارچوب هفته سوم لیگ برتر برگزار می‌شود.

هواداران تراکتور سازی تبریز که خود را از صبح امروز به ورزشگاه آزادی تهران رسانده بودند، بیش از ۱۰ درصد ظرفیت ورزشگاه بودند که این موضوع باعث شد تا آنها نسبت به این مسئله معترض شوند.

جزئیات درگیری در ورزشگاه آزادی و بازی استقلال و تراکتور + عکس

جزئیات درگیری در ورزشگاه آزادی و بازی استقلال و تراکتور
جزئیات درگیری در ورزشگاه آزادی و بازی استقلال و تراکتور

هواداران تیم فوتبال تراکتور سازی تبریز با شکستن داربست‌ هایی که جایگاه آنها را نشان می‌داد، ظرفیت بیشتری از ورزشگاه را اِشغال کردند که این اقدام با واکنش سریع مأموران انتظامی روبرو و باعث درگیری فیزیکی بین هواداران تراکتور و مسئولان انتظامی شد.

این درگیری سبب شد تا مسئولان عالی رتبه انتظامی که در ورزشگاه حضور داشتند، با بلندگو از هواداران تراکتور بخواهند تا آرامش خود را حفظ کنند.

هواداران تیم فوتبال تراکتورسازی تبریز و استقلال تهران شعارهای تندی را نسبت به یکدیگر سر دادند.

مسئولان نیروی انتظامی با تنی چند از لیدرهای تراکتورسازی تبریز، جلسه‌ای را در کنار چمن ورزشگاه آزادی برگزار کردند و از آنها خواستند جو متشنج ورزشگاه را آرام کنند.

جزئیات درگیری در ورزشگاه آزادی و بازی استقلال و تراکتور + عکس

جزئیات درگیری در ورزشگاه آزادی و بازی استقلال و تراکتور
جزئیات درگیری در ورزشگاه آزادی و بازی استقلال و تراکتور

در فاصله سه ساعت مانده به آغاز بازی حساس امشب استقلال و تراکتورسازی، حدود ۲۰ هزار نفر در ورزشگاه آزادی حضور دارند.

نیروی انتظامی به لیدر تراکتورسازی اجازه داد تا با استفاده از بلندگوی یگان ویژه، با هواداران سرخپوش تبریزی صحبت کند و آنها را دعوت به آرامش کند.

با وجود اینکه هنوز صندلی‌های زیادی در ورزشگاه آزادی خالی هستند اما برخی هواداران اقدام به تخریب صندلی‌ های طبقه اول و دوم کرده و آنها را به سمت یکدیگر پرتاب می‌کنند.

پرتاب اشیایی نظیر سنگ و بطری آب‌معدنی به داخل چمن ورزشگاه آزادی باعث شد تا مسئولان نظافت چمن، اقدام به جمع‌آوری آنها کنند.

جزئیات درگیری در ورزشگاه آزادی و بازی استقلال و تراکتور + عکس

جزئیات درگیری در ورزشگاه آزادی و بازی استقلال و تراکتور
جزئیات درگیری در ورزشگاه آزادی و بازی استقلال و تراکتور

با وجود این گزارش ها توسط رسانه های رسمی اما رسانه های غیر رسمی و گزارش های ارائه شده در فضای مجازی نشان داده است که مردم در ورزشگاه شعارهایی علیه جمهوری اسلامی می دادند و درگیری شدیدی در ورزشگاه و خارج از آن رخ داده است

همچنین در حین بازی و بعد از پایان بازی جوان ها با ماموران درگیری پیدا کردند که مردم به طرف ماموران سنگ پرتاب نموده اند.

منبع : دنیای اقتصاد

آیا توافقنامه ننگین دریای خزر در روز یکشنبه امضا می شود؟

آیا توافقنامه ننگین دریای خزر در روز یکشنبه امضا می شود؟

آیا توافقنامه ننگین دریای خزر در روز یکشنبه امضا می شود؟ پیمان دریای کاسپین

سهم ۱۱ درصدی ایران از دریای خزر

در زیر گزارش روزنامه ایندپندنت از این قرارداد را می خوانید که به نکات جالبی اشاره کرده است :

پس از ۲۲ سال، یک پایان درمورد اختلافات در مورد دریایی پیش آمده است بر سر این که آیا یک دریا به حساب می آید یا نه ؟!

در روز جمعه، کرملین اعلام کرد که توافقنامه ای بین روسیه، ایران، قزاقستان، آذربایجان و ترکمنستان به امضا رسانده است – پنج کشور ساحلی که در دریای خزر قرار دارند.

کنوانسیون جدید روز یکشنبه ۲۱ مرداد ماه ۹۷ در شهر بندری قزاق Aktau امضا خواهد شد.

مذاکرات تا این مرحله سخت بوده است. این کنوانسیون تنها در پایان دو دهه، ۵۱ گروه کاری، بیش از ده جلسه بین وزرای خارجه و چهار نشست سران ریاست جمهوری به وجود می آید.

اما پس از آن، مجددا در معرض خطر است – یعنی میلیاردها دلار قرارداد نفت و گاز. دریای خزر، بزرگترین مجتمع آب در جهان، حاوی ۴۸ میلیارد بشکه نفت و ۹ تریلیون متر مکعب گاز طبیعی در ذخایر دریایی ثابت شده است.

آیا توافقنامه ننگین دریای خزر در روز یکشنبه امضا می شود؟

آیا توافقنامه ننگین دریای خزر در روز یکشنبه امضا می شود؟
آیا توافقنامه ننگین دریای خزر در روز یکشنبه امضا می شود؟

و این چیزی است که ما میدانیم: ممکن است خیلی بیشتر باشد، اما اختلافات ارضی تلاش برای اکتشاف مناسب را ناامید کرده است.

مشکل دریای خزر بعد از فروپاشی شوروی سابق رخ داد.

قبل از آن، آب بین دو کشور ملی – ایران و اتحاد جماهیر شوروی تقسیم شد.

پس از آن، چهار کشور جدید برای مقابله با: روسیه، قزاقستان، آذربایجان و ترکمنستان وجود داشت.

دریای خزر یا دریاچه خزر مسئله این است ؟

یکی از بزرگترین بلوک های مانع از آن است که وضعیت دریای خود را داشته باشد. آیا واقعا یک دریا یا یک دریاچه است؟

این بحثی ساده درباره کلمات نیست، بلکه حقوق توسعه و پول نقد است.

اگر دریاچه ای تعیین شود، حقوق به طور مساوی تقسیم می شود و هر کشوری ۲۰ درصد آن را دریافت می کند.

اگر، با این حال، آن را به عنوان یک دریا محسوب می شود، آن را بین کشور های رقیب نسبت به سهم هر یک از خط ساحلی خود تقسیم می شود. ایران، بازنده اصلی رویکرد دریا، از این تعریف مقاومت کرد

پیش نویس اولیه سند منتشر شده برای مدت کوتاهی در وب سایت دیمیتری مدودف، نخست وزیر روسیه، پیشنهاد کرد که کشورهای موافق آن را به عنوان دریایی طبقه بندی کنند.

طبق این سند، بستر دریا به بخش ها و آبهای بین کشورها، ماهیگیری و فضاهای مشترک تقسیم می شود.

معاون وزیر امور خارجه گرجیرو کاراسین در روز جمعه در روزنامه “کومرسانت” گفت که “قضیه جدید” برای خزر وجود خواهد داشت.

او گفت: “دریای خزر دارای وضعیت قانونی خود خواهد بود.” “پنج کشور ساحلی دارای صلاحیت کامل در مورد منابع در بخش های دریایی خود هستند.”

در غیاب توافقنامه، کشورها به توسعه دریاچه ادامه دادند که به آنها اعتقاد داشتند. به برخی معیارها، این معاهده به آنچه که در حال وقوع است، رسمی می کند.

اما، حقیقتا، این امر همچنین بر تسلط ژئوپلیتیک روسیه در منطقه تأکید خواهد کرد.

به این معناست که این کنوانسیون حاوی مقرراتی است که می گوید تنها پنج خزر حق استفاده از منطقه دریایی برای اهداف نظامی را دارند.

فضای هوایی میان ایالت های امضاء کننده تقسیم می شود و دریانوردان دریای خزر روسیه دسترسی به کل دریا را تضمین می کنند.

گزارش شده است که مسکو در مورد احتمال ایجاد ارتباطات آینده در منطقه با ناتو نگران بود.

با این حال، کاملا مشخص بود که چگونه ناتو توانست دژ را در منطقه محصور طرفدار روسیه به دست آورد، هرگز کاملا روشن نبود – دریا یا بدون دریا

منبع : ایندپندنت

: نی نای

جریان پیمان ننگین تحدید دریای خزر و سهم ۱۱ درصدی ایران

جریان پیمان ننگین تحدید دریای خزر و سهم 11 درصدی ایران

پیمانی در قزاقستان بین ایران و کشورهای دیگر حاشیه دریای خزر در مرداد ماه ۹۷ بسته خواهد شد که احتمالا در آن ایران با توجه به مرز کمی که در دریای خزر دارد کمترین سهم را به دست خواهد آورد یعنی ۱۱ درصد

این پیمان بیشترین سهم و سود را به روسیه خواهد رساند که نیروی دریایی بزرگی در آن دارد.

این پیمان به نوعی ناعادلانه خواهد بود چرا که پیشینه ایران و دریای خزر به هم وصل هست و هر گونه سهم کم ایران، ناعادلانه خواهد بود و چنین پیمانی خیانت به ایران می تواند محسوب شود.

پیمان دریای خزر بدون معیار تقسیم دریا ؟

برخی از مقامات عالی رتبه دولت های ساحلی دریای خزر اعلام کرده اند که پیش نویس کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر اکنون آماده است

و در اجلاس بعدی سران این کشورها که احتمالا در بهار سال ۱۳۹۷ برگزار می شود، تصویب خواهد شد.

واقعیت این است که پیش نویس تحدید دریای خزر هیچ مطلبی درباره مهم ترین موضوع مربوط که همان معیار تقسیم دریای خزر بین دولت های ساحلی است، ندارد.

بیش از ۵۰ اجلاس کشورهای حاشیه خزر در سطح رهبران، وزرای خارجه و معاونین آنان در سال های اخیر منجر به تهیه پیش نویس پیمانی شده است که هیچ ماده ای درباره معیار تقسیم دریای خزر ندارد.

علت این امر عدم توافق دول حاشیه خزر درباره این موضوع مهم است.

در حال حاضر هیچ علامتی از تغییر در مواضع دولت های ساحلی خزر وجود ندارد

و تنها موضوعی که می توان آن را روند حاکم در منطقه دریای خزر دانست تلاش برای تحمیل روش پیشنهادی روس ها تحت عنوان خط منصف اصلاح شده به ایران است.

جریان پیمان ننگین تحدید دریای خزر و سهم ۱۱ درصدی ایران

جریان پیمان ننگین تحدید دریای خزر و سهم 11 درصدی ایران
جریان پیمان ننگین تحدید دریای خزر و سهم ۱۱ درصدی ایران

بر اساس این روش کف دریای خزر بر حسب خط منصف (طول ساحل) تقسیم می شود

و آب های بالای آن (غیر از یک محدوده کوچک) بین همه کشورهای خزر آزاد مشترک خواهد بود.

معاون وزیر خارجهٔ ایران در اظهارات اخیر خود پس از نشست وزرای خارجه کشورهای ساحلی در مسکو گفته “مساله تجدید حدود دریای خزر خارج از کنوانسیون نظام حقوقی دریای خزر دنبال خواهد شد”.

سؤال این است که اگر کنوانسیون به مهمترین موضوع اختلافی نخواهد پرداخت، توافق بر سر آن چه مشکلی را حل می کند؟

بدون مبنایی برای تجدید حدود مناطق دریایی، مرزها بر چه اساسی تعیین می شوند؟

بنظر می رسد که تسریع در توافق بر سر پیش نویس کنوانسیونی که حتی معیار تحدید حدود هم در آن درج نشده، می تواند متوجه اهداف سیاسی باشد.

تسریع در تهیه پیش نویس تحدید دریای خزر با اهداف سیاسی؟

وارد کردن مواردی در کنوانسیون راجع به عدم اجازه به دول غیر حاشیه ای (به خصوص آمریکا) جهت حضور در دریای خزر.

این نکته بسیار مورد علاقه ایران و روسیه است و در جریان جلسات گذشته سران دریای خزر هم ایران و روسیه بیشتر روی این نکته متمرکز بوده اند تا مسائل دیگر.

در واقع این نکته که مربوط به معادلات سیاسی است.

فایدهٔ اصلی کنوانسیون برای اهداف سیاسی ایران و روسیه است نه تعیین واقعی سهم ایران از منابع دریای خزر.

انگیزه دیگر می تواند آماده کردن افکار عمومی در ایران برای پذیرش کوچکترین سهم از دریای خزر و قبول فرمول خط منصف اصلاح شده باشد که پیشنهاد روسیه برای تقسیم کف دریای خزر بر حسب طول ساحل و آزاد گذاشتن سطح آب برای کشتیرانی همگانی است.

البته مقایسه کشورهایی که فقط چند قایق ساحلی دارند با ناوگان عظیم تجاری و نظامی روس ها در دریای خزر (که از آنجا حتی موشک هایی به سوی مواضعی در سوریه شلیک کرد) نشان می دهد که این فرمول بیش از همه منافع چه کشورهایی را تامین می کند.

دول حاشیه دریای خزر موفق نشده اند که به یک فرمول قابل قبول عمومی برای همه (ایران، روسیه، قزاقستان، ترکمنستان و جمهوری آذربایجان) برسند.

برخی از آنها توافقات دوجانبه ای دربارۀ برخی مناطق مجاور خود بدست آورده اند ولی هنوز مسأله رژیم کلی دریای خزر، به خصوص معیار تقسیم کف و آب های دریای خزر باقی مانده است.

طولانی شدن حل و فصل این مسأله، همراه با نیاز کشور های حاشیۀ خزر به بهره برداری از منابع خود، به آنها فشار می آورد که راهی برای حل این مشکل پیدا کنند.

روند موجود در منطقه حاکی از آن است که به احتمال زیاد مسألۀ معیار تقسیم دریای خزر می تواند به محافل قضائی بین المللی کشانده شود.

ارجاع موضوع تحدید دریای خزر به داوری به نفع ایران نیست

در صورت ارجاع موضوع دریای خزر به داوری بین المللی، ایران در مقابل چهار دولت دیگر حاشیه دریای خزر قرار خواهد گرفت زیرا دول دیگر (غیر از ایران) فرمول روسیه را که معروف به “خطّ منصف اصلاح شده” است (طبق این فرمول کمتر از ۱۳ درصد از کف دریای خزر به ایران می رسد) و دسترسی به آب های سطح دریای خزر برای همۀ دول حاشیۀ آن آزاد است.

نظر ایران در حال حاضر این است که دریای خزر بر پایۀ اصل حقوقی انصاف، به پنج قسمت منصفانه بین کشورهای ساحلی تقسیم شود و این تقسیم شامل کف و آب های دریای خزر با هم باشد.

تاکنون هیچ کدام از دول دیگر حاشیۀ دریای خزر حاضر نشده اند حتی این موضوع را جدی بگیرند.

ایران به عنوان یکی از دو کشوری که در اصل و پیش از فروپاشی شوروری در حاشیۀ دریای خزر بوده و براساس روح و مفاد قراردادهای بین‌المللی صاحب تمامی این واحد آبی با روسیه بوده ، و نیز سابقۀ تاریخی ارتباط ایران با دریای خزر مواضعی دارد که به دور از حقیقت و انصاف نیست، اما با توجه به ملاحظات زیر، ارجاع مسأله به محافل قضائی یا داوری بین المللی می تواند به ضرر ایران تمام شود:

۱.اتفاق نظر دول حاشیه دریای خزر به غیر از ایران در حمایت از فرمول اصلاح شده که طول ساحل را مبنای تقسیم قرار می دهد.

۲.روسیه به عنوان یک کشور قدرتمند منطقه ای و جهانی در صف مقابل ایران قرار می گیرد. منافع ایران با روسیه (با وجود نزدیک شدن دو طرف به دلیل خصومت با غرب) در دریای خزر متضاد است.

۳.فقدان حمایت از مواضع ایران توسط دولت های مهم و غیر حاشیه دریای خزر راجع به این مسأله. حتی تشکیلاتی مثل سازمان همکاری اسلامی تاکنون از مواضع ایران در دریای خزر حمایت نکرده است. ایران از این لحاظ نمی تواند روی حمایت هیچ کشور همسایه خود حساب کند.

۴.گر چه مواضع ایران خالی از زمینه های مناسب نیست، اجرای این مواضع و جلب حمایت دیگران، مستلزم برخورداری از قدرت و پرستیژ (اعتبار) بین المللی و مانورهای دیپلماتیک و بده و بستان های سیاسی است که ایران در حال حاضر فاقد این قدرت ها و مهارت ها می باشد.

۵.گرچه در صحنۀ بین المللی، کشورهایی با پایه های حقوقی و مستندات حتی کمتر از این ها در پی کسب حقوق خود بوده اند

و برخی از آنها به این حقوق دست یافته اند، دولت ایران در یک دعوای بین المللی که یک طرف آن ایران و طرف دیگرش همۀ دول حاشیۀ دریای خزر (بخصوص روسیه) و غیرمنطقه ای (خصوصا آمریکا) باشد، بخت زیادی در محافل بین المللی قضائی و داوری نخواهد داشت.

: نی نای