چند نویسنده معروف معاصر روسیه از ۱۹۹۰ به این سو

لیودمیلا یولیدیسکایا

نویسنده نامدار روسی – نویسنده کلاسیک کشور روسیه کیست – بزرگان ادبیات روسیه

نویسنده کلاسیک روسیه در جدول – رمان های روسی – از نویسندگان روسی در جدول – ویژگی ادبیات روسیه

نویسنده روس

چند نویسنده معروف روسیه از ۱۹۹۰ به این سو

معرفی نویسندگان معاصر روس

 از سال ۱۹۹۲ جایزه ادبی دولتی روسی در رشته ادبیات و هنر تأسیس شد.

از جمله برندگان این جایزه ادبی در سال‌های مختلف می‌توان از نویسندگانی به ترتیب ذیل نام برد:

سال ۱۹۹۲، آندری بیتوف در ازای کتابهای سال‌های اخیر «خانه پوشکین»، «راهب‌های پرنده»

فاضل اسکندر در ازای کتاب «جشنِ انتظار جشن» «پارکینگ انسان»

دمیتری لیخاچف و گروه نویسندگان در ازای سری کتب «یادبودهای ادبی روس باستان»

سال ۱۹۹۴ لیدیا چوکوفسکایا در ازای کتاب «یادداشتهایی در باره آنا آخماتووا»

چند نویسنده معروف معاصر روسیه از ۱۹۹۰ به این سو

لیودمیلا یولیدیسکایا
لیودمیلا یولیدیسکایا

سال ۱۹۹۵ ویکتور آستافیف در ازای رمان «نفرین‌ها و مقتولان»

سال ۱۹۹۷ بوریس یکیموف در ازای کتاب «عملیات عالی» و داستان‌های کوتاه سالهای اخیر

سال ۱۹۹۸ اینا لیسنیانسکایا در ازای مجموعه آثار «از دست اول»

سال ۲۰۰۰ آندری وولوس در ازای رمان «خورام باد»

سال ۲۰۰۳ ابراهیموف در ازای رمان «جنگ گذشته»

جایزه «بوکر» یکی از معتبر‌ترین جوایز ادبی روسیه معاصر است که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شده است.

از سال ۱۹۹۲ نویسندگان این جایزه را دریافت کردند. از بین برندگان این جایزه می‌توان از نویسندگانی به ترتیب ذیل نام برد:

۱۹۹۲مارک خاریتونوف («خط سرنوشت یا صندوقچه می‌لاشویچ»)

۱۹۹۳ ولادیمیر ماکانی («می‌زی با رومیزی ماهوتی و تنگی در وسط آن»)

۱۹۹۵ گئورگی ولادیموف («ژنرال و ارتش او»)

۱۹۹۶ آندری سرگییف («آلبوم برای تمبر‌ها»)

۱۹۹۷ آناتولی آزولسکی («سلول»)

۱۹۹۸ الکساندر ماروزوف («نامه‌های بیگانه»)

۱۹۹۹ میخائیل بوتوف («آزادی»)

۲۰۰۱ لودمیلا اولیتسکایا («داستانهای کوتاه و رمان»)

۲۰۰۵ دنیس گوتسکو («روسی زبانان»)

۲۰۰۶ اولگا اسلاونیکووا («۲۰۱۷»)

آیا توافقنامه ننگین دریای خزر در روز یکشنبه امضا می شود؟

آیا توافقنامه ننگین دریای خزر در روز یکشنبه امضا می شود؟

آیا توافقنامه ننگین دریای خزر در روز یکشنبه امضا می شود؟ پیمان دریای کاسپین

سهم ۱۱ درصدی ایران از دریای خزر

در زیر گزارش روزنامه ایندپندنت از این قرارداد را می خوانید که به نکات جالبی اشاره کرده است :

پس از ۲۲ سال، یک پایان درمورد اختلافات در مورد دریایی پیش آمده است بر سر این که آیا یک دریا به حساب می آید یا نه ؟!

در روز جمعه، کرملین اعلام کرد که توافقنامه ای بین روسیه، ایران، قزاقستان، آذربایجان و ترکمنستان به امضا رسانده است – پنج کشور ساحلی که در دریای خزر قرار دارند.

کنوانسیون جدید روز یکشنبه ۲۱ مرداد ماه ۹۷ در شهر بندری قزاق Aktau امضا خواهد شد.

مذاکرات تا این مرحله سخت بوده است. این کنوانسیون تنها در پایان دو دهه، ۵۱ گروه کاری، بیش از ده جلسه بین وزرای خارجه و چهار نشست سران ریاست جمهوری به وجود می آید.

اما پس از آن، مجددا در معرض خطر است – یعنی میلیاردها دلار قرارداد نفت و گاز. دریای خزر، بزرگترین مجتمع آب در جهان، حاوی ۴۸ میلیارد بشکه نفت و ۹ تریلیون متر مکعب گاز طبیعی در ذخایر دریایی ثابت شده است.

آیا توافقنامه ننگین دریای خزر در روز یکشنبه امضا می شود؟

آیا توافقنامه ننگین دریای خزر در روز یکشنبه امضا می شود؟
آیا توافقنامه ننگین دریای خزر در روز یکشنبه امضا می شود؟

و این چیزی است که ما میدانیم: ممکن است خیلی بیشتر باشد، اما اختلافات ارضی تلاش برای اکتشاف مناسب را ناامید کرده است.

مشکل دریای خزر بعد از فروپاشی شوروی سابق رخ داد.

قبل از آن، آب بین دو کشور ملی – ایران و اتحاد جماهیر شوروی تقسیم شد.

پس از آن، چهار کشور جدید برای مقابله با: روسیه، قزاقستان، آذربایجان و ترکمنستان وجود داشت.

دریای خزر یا دریاچه خزر مسئله این است ؟

یکی از بزرگترین بلوک های مانع از آن است که وضعیت دریای خود را داشته باشد. آیا واقعا یک دریا یا یک دریاچه است؟

این بحثی ساده درباره کلمات نیست، بلکه حقوق توسعه و پول نقد است.

اگر دریاچه ای تعیین شود، حقوق به طور مساوی تقسیم می شود و هر کشوری ۲۰ درصد آن را دریافت می کند.

اگر، با این حال، آن را به عنوان یک دریا محسوب می شود، آن را بین کشور های رقیب نسبت به سهم هر یک از خط ساحلی خود تقسیم می شود. ایران، بازنده اصلی رویکرد دریا، از این تعریف مقاومت کرد

پیش نویس اولیه سند منتشر شده برای مدت کوتاهی در وب سایت دیمیتری مدودف، نخست وزیر روسیه، پیشنهاد کرد که کشورهای موافق آن را به عنوان دریایی طبقه بندی کنند.

طبق این سند، بستر دریا به بخش ها و آبهای بین کشورها، ماهیگیری و فضاهای مشترک تقسیم می شود.

معاون وزیر امور خارجه گرجیرو کاراسین در روز جمعه در روزنامه “کومرسانت” گفت که “قضیه جدید” برای خزر وجود خواهد داشت.

او گفت: “دریای خزر دارای وضعیت قانونی خود خواهد بود.” “پنج کشور ساحلی دارای صلاحیت کامل در مورد منابع در بخش های دریایی خود هستند.”

در غیاب توافقنامه، کشورها به توسعه دریاچه ادامه دادند که به آنها اعتقاد داشتند. به برخی معیارها، این معاهده به آنچه که در حال وقوع است، رسمی می کند.

اما، حقیقتا، این امر همچنین بر تسلط ژئوپلیتیک روسیه در منطقه تأکید خواهد کرد.

به این معناست که این کنوانسیون حاوی مقرراتی است که می گوید تنها پنج خزر حق استفاده از منطقه دریایی برای اهداف نظامی را دارند.

فضای هوایی میان ایالت های امضاء کننده تقسیم می شود و دریانوردان دریای خزر روسیه دسترسی به کل دریا را تضمین می کنند.

گزارش شده است که مسکو در مورد احتمال ایجاد ارتباطات آینده در منطقه با ناتو نگران بود.

با این حال، کاملا مشخص بود که چگونه ناتو توانست دژ را در منطقه محصور طرفدار روسیه به دست آورد، هرگز کاملا روشن نبود – دریا یا بدون دریا

منبع : ایندپندنت

: نی نای

جریان پیمان ننگین تحدید دریای خزر و سهم ۱۱ درصدی ایران

جریان پیمان ننگین تحدید دریای خزر و سهم 11 درصدی ایران

پیمانی در قزاقستان بین ایران و کشورهای دیگر حاشیه دریای خزر در مرداد ماه ۹۷ بسته خواهد شد که احتمالا در آن ایران با توجه به مرز کمی که در دریای خزر دارد کمترین سهم را به دست خواهد آورد یعنی ۱۱ درصد

این پیمان بیشترین سهم و سود را به روسیه خواهد رساند که نیروی دریایی بزرگی در آن دارد.

این پیمان به نوعی ناعادلانه خواهد بود چرا که پیشینه ایران و دریای خزر به هم وصل هست و هر گونه سهم کم ایران، ناعادلانه خواهد بود و چنین پیمانی خیانت به ایران می تواند محسوب شود.

پیمان دریای خزر بدون معیار تقسیم دریا ؟

برخی از مقامات عالی رتبه دولت های ساحلی دریای خزر اعلام کرده اند که پیش نویس کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر اکنون آماده است

و در اجلاس بعدی سران این کشورها که احتمالا در بهار سال ۱۳۹۷ برگزار می شود، تصویب خواهد شد.

واقعیت این است که پیش نویس تحدید دریای خزر هیچ مطلبی درباره مهم ترین موضوع مربوط که همان معیار تقسیم دریای خزر بین دولت های ساحلی است، ندارد.

بیش از ۵۰ اجلاس کشورهای حاشیه خزر در سطح رهبران، وزرای خارجه و معاونین آنان در سال های اخیر منجر به تهیه پیش نویس پیمانی شده است که هیچ ماده ای درباره معیار تقسیم دریای خزر ندارد.

علت این امر عدم توافق دول حاشیه خزر درباره این موضوع مهم است.

در حال حاضر هیچ علامتی از تغییر در مواضع دولت های ساحلی خزر وجود ندارد

و تنها موضوعی که می توان آن را روند حاکم در منطقه دریای خزر دانست تلاش برای تحمیل روش پیشنهادی روس ها تحت عنوان خط منصف اصلاح شده به ایران است.

جریان پیمان ننگین تحدید دریای خزر و سهم ۱۱ درصدی ایران

جریان پیمان ننگین تحدید دریای خزر و سهم 11 درصدی ایران
جریان پیمان ننگین تحدید دریای خزر و سهم ۱۱ درصدی ایران

بر اساس این روش کف دریای خزر بر حسب خط منصف (طول ساحل) تقسیم می شود

و آب های بالای آن (غیر از یک محدوده کوچک) بین همه کشورهای خزر آزاد مشترک خواهد بود.

معاون وزیر خارجهٔ ایران در اظهارات اخیر خود پس از نشست وزرای خارجه کشورهای ساحلی در مسکو گفته “مساله تجدید حدود دریای خزر خارج از کنوانسیون نظام حقوقی دریای خزر دنبال خواهد شد”.

سؤال این است که اگر کنوانسیون به مهمترین موضوع اختلافی نخواهد پرداخت، توافق بر سر آن چه مشکلی را حل می کند؟

بدون مبنایی برای تجدید حدود مناطق دریایی، مرزها بر چه اساسی تعیین می شوند؟

بنظر می رسد که تسریع در توافق بر سر پیش نویس کنوانسیونی که حتی معیار تحدید حدود هم در آن درج نشده، می تواند متوجه اهداف سیاسی باشد.

تسریع در تهیه پیش نویس تحدید دریای خزر با اهداف سیاسی؟

وارد کردن مواردی در کنوانسیون راجع به عدم اجازه به دول غیر حاشیه ای (به خصوص آمریکا) جهت حضور در دریای خزر.

این نکته بسیار مورد علاقه ایران و روسیه است و در جریان جلسات گذشته سران دریای خزر هم ایران و روسیه بیشتر روی این نکته متمرکز بوده اند تا مسائل دیگر.

در واقع این نکته که مربوط به معادلات سیاسی است.

فایدهٔ اصلی کنوانسیون برای اهداف سیاسی ایران و روسیه است نه تعیین واقعی سهم ایران از منابع دریای خزر.

انگیزه دیگر می تواند آماده کردن افکار عمومی در ایران برای پذیرش کوچکترین سهم از دریای خزر و قبول فرمول خط منصف اصلاح شده باشد که پیشنهاد روسیه برای تقسیم کف دریای خزر بر حسب طول ساحل و آزاد گذاشتن سطح آب برای کشتیرانی همگانی است.

البته مقایسه کشورهایی که فقط چند قایق ساحلی دارند با ناوگان عظیم تجاری و نظامی روس ها در دریای خزر (که از آنجا حتی موشک هایی به سوی مواضعی در سوریه شلیک کرد) نشان می دهد که این فرمول بیش از همه منافع چه کشورهایی را تامین می کند.

دول حاشیه دریای خزر موفق نشده اند که به یک فرمول قابل قبول عمومی برای همه (ایران، روسیه، قزاقستان، ترکمنستان و جمهوری آذربایجان) برسند.

برخی از آنها توافقات دوجانبه ای دربارۀ برخی مناطق مجاور خود بدست آورده اند ولی هنوز مسأله رژیم کلی دریای خزر، به خصوص معیار تقسیم کف و آب های دریای خزر باقی مانده است.

طولانی شدن حل و فصل این مسأله، همراه با نیاز کشور های حاشیۀ خزر به بهره برداری از منابع خود، به آنها فشار می آورد که راهی برای حل این مشکل پیدا کنند.

روند موجود در منطقه حاکی از آن است که به احتمال زیاد مسألۀ معیار تقسیم دریای خزر می تواند به محافل قضائی بین المللی کشانده شود.

ارجاع موضوع تحدید دریای خزر به داوری به نفع ایران نیست

در صورت ارجاع موضوع دریای خزر به داوری بین المللی، ایران در مقابل چهار دولت دیگر حاشیه دریای خزر قرار خواهد گرفت زیرا دول دیگر (غیر از ایران) فرمول روسیه را که معروف به “خطّ منصف اصلاح شده” است (طبق این فرمول کمتر از ۱۳ درصد از کف دریای خزر به ایران می رسد) و دسترسی به آب های سطح دریای خزر برای همۀ دول حاشیۀ آن آزاد است.

نظر ایران در حال حاضر این است که دریای خزر بر پایۀ اصل حقوقی انصاف، به پنج قسمت منصفانه بین کشورهای ساحلی تقسیم شود و این تقسیم شامل کف و آب های دریای خزر با هم باشد.

تاکنون هیچ کدام از دول دیگر حاشیۀ دریای خزر حاضر نشده اند حتی این موضوع را جدی بگیرند.

ایران به عنوان یکی از دو کشوری که در اصل و پیش از فروپاشی شوروری در حاشیۀ دریای خزر بوده و براساس روح و مفاد قراردادهای بین‌المللی صاحب تمامی این واحد آبی با روسیه بوده ، و نیز سابقۀ تاریخی ارتباط ایران با دریای خزر مواضعی دارد که به دور از حقیقت و انصاف نیست، اما با توجه به ملاحظات زیر، ارجاع مسأله به محافل قضائی یا داوری بین المللی می تواند به ضرر ایران تمام شود:

۱.اتفاق نظر دول حاشیه دریای خزر به غیر از ایران در حمایت از فرمول اصلاح شده که طول ساحل را مبنای تقسیم قرار می دهد.

۲.روسیه به عنوان یک کشور قدرتمند منطقه ای و جهانی در صف مقابل ایران قرار می گیرد. منافع ایران با روسیه (با وجود نزدیک شدن دو طرف به دلیل خصومت با غرب) در دریای خزر متضاد است.

۳.فقدان حمایت از مواضع ایران توسط دولت های مهم و غیر حاشیه دریای خزر راجع به این مسأله. حتی تشکیلاتی مثل سازمان همکاری اسلامی تاکنون از مواضع ایران در دریای خزر حمایت نکرده است. ایران از این لحاظ نمی تواند روی حمایت هیچ کشور همسایه خود حساب کند.

۴.گر چه مواضع ایران خالی از زمینه های مناسب نیست، اجرای این مواضع و جلب حمایت دیگران، مستلزم برخورداری از قدرت و پرستیژ (اعتبار) بین المللی و مانورهای دیپلماتیک و بده و بستان های سیاسی است که ایران در حال حاضر فاقد این قدرت ها و مهارت ها می باشد.

۵.گرچه در صحنۀ بین المللی، کشورهایی با پایه های حقوقی و مستندات حتی کمتر از این ها در پی کسب حقوق خود بوده اند

و برخی از آنها به این حقوق دست یافته اند، دولت ایران در یک دعوای بین المللی که یک طرف آن ایران و طرف دیگرش همۀ دول حاشیۀ دریای خزر (بخصوص روسیه) و غیرمنطقه ای (خصوصا آمریکا) باشد، بخت زیادی در محافل بین المللی قضائی و داوری نخواهد داشت.

: نی نای

علت تظاهرات و اعتراضات روسیه در سال ۲۰۱۸

علت تظاهرات و اعتراضات روسیه در سال ۲۰۱۸
علت اعتراضات و تظاهرات گسترده در روسیه در سال ۲۰۱۸ در رابطه با ریاست جمهوری مادام العمر پوتین می باشد
پوتین برای چندمین بار رئیس جمهوری این کشور شده است و این موضوع مردم روسیه را به واکنش و اعتراض واداشته است

با نزدیک شدن به موعد آغاز دور جدید ریاست جمهوری ولادیمیر پوتین در روسیه که شش ساله خواهد بود، اعتراضات مخالفان وی در سراسر این کشور تشدید شده است.

به نقل از خبرگزاری آسوشیتدپرس، امروز (شنبه) تظاهر کنندگان در سراسر روسیه اعتراضات را علیه آغاز دور چهارم ریاست جمهوری ولادیمیر پوتین بر این کشور که چند روز دیگر خواهد بود، برگزار کردند.

علت تظاهرات و اعتراضات روسیه در سال ۲۰۱۸

علت تظاهرات و اعتراضات روسیه در سال 2018
علت تظاهرات و اعتراضات روسیه در سال ۲۰۱۸

آلکسی ناوالنی، سرشناس‌ ترین مخالف ولادیمیر پوتین اعتراضات امروز را که با شعار “او سزار ما نیست” سازماندهی کرده است.
اما پلیس وی و صدها تن دیگر از مخالفان را بازداشت کرد.
بر اساس یک سری گزارش‌ های خبری و پست‌ های منتشر شده در شبکه های اجتماعی این اعتراضات دست کم در ۱۰ شهر در خاور دور و سیبری روسیه با حضور صدها تن برگزار شده است.
برخی گزارش‌ ها نیز حاکی از دستگیری چند تن از سوی پلیس بوده اما آماری در این خصوص ارائه نشده است.
قرار است عصر امروز تظاهرات بزرگ‌ تری در شهر مسکو برگزار شود
و تظاهرکنندگان قرار است در این شهر یک راهپیمایی بدون مجوز را در یکی از خیابان‌ های اصلی پایتخت و نیز در سن پترزبورگ برگزار کنند.
ولادیمیر پوتین قرار است روز دوشنبه دور جدید ریاست جمهوری اش را که شش سال خواهد بود، آغاز کند.
علت تظاهرات و اعتراضات روسیه در سال ۲۰۱۸
: نی نای

جزئیات حمله آمریکا و واکنش پوتین به حمله موشکی آمریکا به سوریه

جزئیات حمله آمریکا و واکنش پوتین به حمله موشکی آمریکا به سوریه – حمله هوایی آمرکیا به سوریه – فیلم حمله موشکی آمریکا به سوریه – حمله فرانسه به سوریه
قدرت ها و کشور های مداخله جو و قدرت طلب دست از سر کشورهای ضعیف و مردم مظلوم آنها بر نمی دارند.
دخالت های کشورهای دیگر در دیگر کشورها موجب به هم ریختن ثبات آن کشور مانند سوریه شده است
یک روز روسیه ، یک روز ایران، یک روز ترکیه و یک روز حمله آمریکا و فرانسه و .. در سوریه جنگ می افروزند
کی این سوریه له شده از دست قدرت طلبان راحت خواهد شد
ولادیمیر پوتین رئیس‌ جمهور روسیه با انتقاد از اقدام حمله موشکی آمریکا به سوریه، این حمله را «تجاوز به حاکمیتی مستقل» خواند که پیشتاز مبارزه با تروریسم است.
«ولادیمیر پوتین» رئیس‌ جمهور روسیه روز شنبه در واکنش به حمله سه کشور غربی به سوریه، این اقدام را دارای تبعاتی ویرانگر برای روابط بین‌ الملل توصیف کرد.

جزئیات حمله آمریکا و واکنش پوتین به حمله موشکی آمریکا به سوریه

جزئیات حمله آمریکا و واکنش پوتین به حمله موشکی آمریکا به سوریه
جزئیات حمله آمریکا و واکنش پوتین به حمله موشکی آمریکا به سوریه

به نوشته خبرگزاری «اینترفکس»، در بیانیه پوتین در مورد حمله موشکی آمریکا به سوریه آمده است:
تشدید تنش در سوریه آثار ویرانگری بر کل روابط بین‌الملل دارد
اقدامات آمریکا باعث وخامت بیشتر اوضاع انسانی در سوریه می‌شود
ولادیمیر پوتین با بیان اینکه مسکو برگزاری نشست فوق‌ العاده شورای امنیت سازمان ملل متحد را خواستار است، گفت:
حمله آمریکا به سوریه، اقدامی تجاوزکارانه علیه حاکمیتی مستقل است که پیشتاز مبارزه با تروریسم بوده است.»
آمریکا، فرانسه و انگلستان بامداد امروز شنبه ۲۵ فروردین ۹۷ به بهانه پاسخ به حمله شیمیایی به شهر «دوما»، نقاطی در سوریه را هدف حمله قرار دادند.
وزارت دفاع روسیه از هفته‌ ها پیش گفته بود که تروریست‌ ها و حامیان آن‌ها در تدارک انجام یک حمله شیمیایی یا صحنه‌ سازی برای فراهم کردن شرایط اقدام نظامی در سوریه هستند.
منبع : انتخاب
: نی نای